مقدمه ای بر کفپوش پلاستیکی

محصولات کفپوش پلاستیکی بر اساس فرم آنها به دو نوع کاشی (یا واحدهای مدولار) و کفپوش ورق (یا کفپوش رول) طبقه بندی می شوند. مزیت اصلی کاشی‌های کف این است که آسیب‌های موضعی را می‌توان تنها با جایگزینی ناحیه آسیب‌دیده بدون آسیب رساندن به ظاهر کلی کف ترمیم کرد. با این حال، آنها شامل درزهای بیشتر و فرآیند نصب کندتر هستند. کفپوش ورق مزایای نصب سریع و درزهای کمتر را دارد. انواع ضخیم‌تر را می‌توان مستقیماً بدون نیاز به چسب روی سطح زیرین قرار داد. با این حال، تعمیر آسیب های موضعی ناخوشایند است، و جایگزینی کل کف منجر به ضایعات قابل توجه مواد می شود.
بر اساس ترکیب مواد، کفپوش پلاستیکی به سه نوع طبقه بندی می شود: صلب، نیمه{0}}سخت و نرم (ارتجاعی). کف‌پوش‌های نرم معمولاً به صورت رول هستند، در حالی که کف‌پوش‌های سفت و سخت معمولاً به صورت کاشی هستند. در طول قرن بیستم، چین عمدتاً کف-نیمه سفت و سخت تولید می‌کرد، در حالی که کف‌پوش‌های ارتجاعی نوع غالب تولید بین‌المللی بود.
از نظر رنگ، کفپوش پلاستیکی به دو دسته-یک رنگ یا چند رنگ- طبقه بندی می شود. کفپوش‌های{3}}رنگ جامد معمولاً با استفاده از روش‌های ساخت مدرن تولید می‌شوند. کمی گران‌تر است و تقریباً در 10 تا 15 رنگ موجود است.
بر اساس مواد پایه، کفپوش پلاستیکی شامل انواعی مانند پلی وینیل کلراید (PVC)، پلی اتیلن (PE) و پلی پروپیلن (PP) است. کفپوش پی وی سی به دلیل مقاومت عالی در برابر شعله و خواص خود خاموش شوندگی و همچنین قابلیت تغییر ویژگی های عملکردی آن با تنظیم مقدار نرم کننده ها و پرکننده های مورد استفاده، بیشترین کاربرد را دارد.